Simptomi Raka Dojke (2101 pregleda)

05.11.2014 22:19 | Anonimni korisnik
Simptomi raka dojke

- Bezbolni čvor u dojci je glavni znak. Većina žena sama napipa čvor. Ponekad je čvor bolan na dodir ili praćen spontanim bolovima.
- Iscedak iz bradavice koji je najčešće sukrvav ili krvav, a ređe proziran ili zamućen
- Nedavno uvučena bradavica koja se ne može izvući. U nekih je žena bradavica prirodno uvučena, ali nije pričvršćena u tom položaju kao kod raka dojke i može se delimično izvući.
- Osip, rane na koži dojki i kraste na bradavici
- Ograničena uvučenost kože iznad tumora
- Koža dojke koja sliči kori od narandže
- Crvenilo, otok, toplota i bolna osetljivost tipični su znaci upalnog oblika karcinoma dojke.
- Povećani limfni čvorovi u pazušnoj jami, bolovi u leđima ili "patološki " prelomi kostiju (prelomi koji nastaju usled minimalnog opterećenja kosti) koji nastaju zbog rasada (metastaza) u nekih žena mogu biti prvi znakovi raka dojke.

Dijagnostičke pretrage

Za dijagnostikovanje raka dojke potrebne su sledeće pretrage:
- Pregled i pipanje promena na dojci, u pazušnoj jami, području iznad ključne kosti, stomaku, pregled jetre i osetljivost kičme na bol i lagani udarac (sukusija)
- Mamografija i eventualno galaktografija (snimanje izvodnih kanala dojke)
- Punkcija (probadanje iglom i izvlačenje uzorka ćelija) čvora na dojci i operacijska biopsija (uzimanje komada tkiva za analizu)
- Krvna slika i količina enzima alkalne fosfataze (ovaj je enzim povećan u stanjima pojačane razgradnje kosti, a upravo se to događa kad rasad raka dojke nalazimo u kostima)
- Rentgenska snimka pluća i kostura
- Scintigrafija (snimanje pomoću rastvora izotopa) jetre i kosti koja služi za otkrivanje presadnica

Lečenje

Lečenje raka dojke sastoji se od više metoda, a zavisi o stadiju bolesti, vrsti tumorskih ćelija i njihovoj zloćudnosti, osetljivosti tumora na hormone io dobi bolesnice s obzirom na menstrualni ciklus.
Metode lečenja su:
- Hirurško lečenje
- Zračenjem
- Hormonsko
- Lekovima (hemoterapija)

Hirurško lečenje

Hirurškim se lečenjem uklanja tumor u dojci i njenoj okolini (pazušna jama) ukoliko je to moguće. Prvih pedeset godina ovog veka radila se u tu svrhu radikalna operacija u kojoj se odstranjivala cela dojka, mišić ispod nje (pektoralni mišić) i limfni čvorovi u pazuhu. Ponekad se radila i proširena radikalna operacija kod koje su se odstranjivali limfni čvorovi uz grudnu kost.
Nakon toga se uvela modifikovana radikalna mastektomija (odstranjenje dojke) s odstranjenjem manjeg dela mišića, ili se oni uopšte nisu odstranjivali.
Zadnjih 20-30 godina primenjuje se poštedna operacija dojke koja obuhvata odstranjenje samog tumora, tumora i dela dojke ili kvadranta dojke s istovremenim odstranjenjem limfnih čvorova u pazuhu. Posle ove operacije dojka se zrači. Ako se u pazuhu nađu rasad, potrebno je i sistemno lečenje citostaticima (citostatik je lek protiv tumora) ili hormonima.
Proučavanje rezultata lečenja velikog broja žena tokom perioda nakon hirurškog zahvata dovelo je do zaključka da su rezultati kombinacije poštednog lečenja i zračenja jednaki kao kod modifikovane radikalne mastektomije, ali je kvalitet života bolja jer je sačuvana dojka. Zato se danas u pravilu poštedna operacoija sa zračanje primenjuje kad je tumor manji od 4 cm u prečniku.
Modifikovana radikalna mastektomija mora se učiniti u sledećim slučajevima:
- Ako nije moguće obaviti propisano zračenje nakon hirurškog zahvata
- Ako bolesnica ne želi sačuvati dojku i daje prednost odstranjenju dojke kako bi izbegla zračenje
- Kod višestrukih tumora dojke u jedne žene
- Ako je mamografija pokazala velika kalcificirana područja (u tkivo se odlaže kalcijum)
- U žena sa velikim tumorom u maloj dojci jer bi posle lečenja estetski rezultat bio loš
- Ako žena boluje od nekih bolesti vezivnog tkiva
- Ako je tumor veći od 4 cm u prečniku

Razlika između operabilnog i neoperabilnog raka dojke

Operabilni (onaj koji je moguće odstraniti hirurškim zahvatom) rak dojke je onaj koji se kiruškim zahvatom može potpuno ukloniti, a to je moguće ukoliko ne zahvata ili se nije učvrstio za kožu ili dublje strukture dojke te ako tumor nije metastazirao dalje od pazušnih ili limfnih čvorova unutar dojke.
Neoperativni karcinom dojke je onaj koji je proširen izvan opisanog područja te ga je operacijom nemoguće u potpunosti odstraniti.

Lečenje zračenjem

Zračenje nije prihvaćeno kao glavna i jedina metoda lečenja raka dojke. Primenjuje se nakon operacije da bi se uništile preostale tumorske ćelije i sprečila ponovna pojava bolesti. Ukoliko je bolest uznapredovala, zračenje se radi da bi se smanjili simptomi i poboljšala kvalitet života. Zračenje se primenjuje takođe kod koštanih rasada da se ublaže bolovi u kostima i eventualno spreče patološki prelomi izazvani bujanjem tumorskog tkiva u kosti.
Komplikacije lečenja zračenjem su retke, a obuhvataju otvrdnuće kože iznad zračenog područja, lomovi kostiju, određene vrste upale pluća i oštećenja nerava.

Hormonsko lečenje

Ova vrsta lečenja primenjuje se u lečenju raka dojke koji je osetljiv na delovanje hormona (koji ima hormonske receptore, prijemnike). Danas se u pravilu primenjuje hormonska terapija sa anti-estrogenima (tamoksifen) koji blokiraju hormonske receptore i sprečavaju delovanje hormona na tumorsko tkivo. Takođe se upotrebljava aminoglutetimid koji blokira stvaranje hormona.
U obzir dolazi i odstranjenje jajnika ili ređe, zračenje jajnika, a oba postupka imaju za cilj onemogućavanje jajnika da proizvodi hormone koji podstiču rast tumora.
Ukoliko je rak hormonski ovisan, od ovog načina lečenja očekuju se dobri rezultati.
Popratne pojave hormonskog lečenja
Više od 90% bolesnica lečenih tamoksifen nema nikakvih propratnih smetnji. Preostale žene imaju mučninu koja prestaje nakon nekoliko nedelja do mesec dana, poremećaje menstrualnog ciklusa i napadaje talasa vrućine. Povećana je učestalost tromboze (stvaranje ugrušaka) vena, a oko 30% žena žali se na vaginalnu suvoću. Slično nadomjesnom lečenju estrogenom, lečenje tamoksifen povećava rizik od pojave karcinoma materice. Izgleda da rizik raste sa trajanjem lečenja. Određeni pokazatelji upućuju da tamoksifen može smanjiti bolesti srca i osteoporozu. Pacijenti se obično debljaju zbog pojačanog apetita i zadržavanja tečnosti što su najneugodnije popratne pojave lečenja.

Hemoterapija

Hemoterapija podrazumeva lečenje lekovima koji deluju protiv tumora, a nazivaju se još citostatici. Najčešće se primenjuje tzv. polikemoterapija, odnosno lečenje sa više vrsta lekova koji uključuju neke od sledećih: ciklofosfamid, metotreksat, 5-fluorouracil, adriamicin, vinkristin, leukovorin, premarin.
Lekovi se mogu dati kao početno lečenje u određenim slučajevima kad lekar proceni da bi mogli dovesti do smanjenja tumorske mase i omogućavanja poštedne operacije.
Problem lečenja protu-tumorskim lekovima su njihove brojne neželjene osobine jer osim što uništavaju tumorsko tkivo, uništavaju i ćelije organizma pa bolesnicima mogu pojačano gubiti kosu, imati dijareju ili povraćanje zbog uništavanja ćelija digestivnog sistema, imati smanjenu sposobnost odbrane organizma od infekcija, smanjenu sposobnost zgrušavanja , anemiju. Ovi se lekovi najčešće daju bolesnicima u ciklusima tako da se organizmu omogući oporavak.
Sva sredstva koja se upotrebljavaju za lečenje tumora, a naročito grupa lekova koja se naziva alkilirajući agensi kao što je ciklofosfamid, potencijalni su kancerogeni (uzrokuju druge karcinome u telu). Povećana je npr učestalost leukemija, ali prednosti ovog lečenja kod žena s presadnicama u limfnim čvorovima daleko nadmašuju nedostatke. Još je prerano za procenu javljanja drugih, ne-krvnih tumora nakon ovog lečenja jer je za njihov razvoj obično potreban dugi niz godina.

Adjuvantna lečenje

Pojam adjuvantnog lečenja podrazumeva lečenje uznapredovalih tumora koji se hirurškim zahvatom ne mogu odstraniti, au svrhu usporenja toka bolesti, smanjenja simptoma i poboljšanja kvaliteta života bolesnika.
Pacijenti umiru zbog rasada (metastaza) te se primenjuju sistemski načini lečenja koji smanjuju udaljene rasad i produžuju život pacijenta. Dakle, čak i kada pacijent nije izlečen, može mu se nešto produžiti život.
Ova vrsta lečenja uključuje lekove protiv tumora, hormonsku terapiju (tamoksifen) i odstranjenje jajnika hirurški ili zračenjem (zračenjem se uništavaju ćelije jajnika pa je rezultat isti kao kod operativnog odstranjenja).

Izvori: Medicina.hr i Centarzdravlja.rs

* Ukoliko želite da primate obaveštenja vezana za ovu temu morate biti prijavljeni.

Registracija

Uloguj se

Registruj se