Medicinski informativni portal
Naslovna / Bolesti / Bolesti digestivnog trakta (Gastroenterologija)

Preponska kila

10:49 - 09. 10. 2020.

Preponska (ingvinalna) kila je najčešće dijagnostikovana kila prednjeg trbušnog zida, sa učestaošću pojave od 75%. Ovaj tip hernije se javlja 9 puta češće kod muškaraca nego kod žena, a razlozi za to se kriju u specifičnoj anatomskoj građi, pojačanom fizičkom naporu ili stanjima koja dovode do povećanog intraabdominalnog pritiska (uvećanje prostate).

Periodi u kome se preponska kila najčešće javlja kod muškaraca, bez obzira da li su urođene ili stečene, su :

    • od perioda odojčeta do 5. godine života
    • između 75. i 80. godine života

Preponske kile mogu imati izražene simptome, biti sa minimalnim simptomima ili čak asimptomatske. Obzirom na to da se sve dijagnostikovane preponske kile operišu radi prevencije komplikacija koje mogu ugroziti život, prirodni tok nelečnih kila nije poznat.

Simptomi:

    • Izbočina u pedelu prepone, koja se uvećava prilikom naprezanja ili kašlja
    • Osećaj pečenja u predelu izbočine
    • Bol i nelagodnost u predelu prepona posebno prilikom naginjanja ili napora
    • Teskoba, zatezanje ili pritisak u regiji izbočine
    • Otok u suprotnoj preponi

Znaci i simptomi kod dece:

Ingvinalna kila kod novorođenčadi i male dece nastaje zbog urođene slabosti trbušnog zida kojee je prisutno na rođenju. Često je da se kila uočava samo kada beba plače, kašlje ili naprezanja u toku pražnjenja creva. Na ovo stanje mogu ukazivati razdražljivost bebe i smanjen apetit od uobičajenog.

Simptomi koji ukazuju na urgentno stanje:

Ukoliko je nemoguće potisnuti kilu unutra, to ukazuje da je verovatno došlo do uklještenja. Uklještenje se javlja deset puta češće kod indirektnih nego kod direktnih kila, a najveći broj pacijenata sa uklještenjem ili nije znalo da ima ingvinalnu kilu ili nije tražila pomoć za svoje stanje.

Simptomi uklještenja kile:

    • muka i povraćanje
    • temperatura
    • nagli bol koji se pojačava
    • koža nad izbočenjem postaje crvena, modra ili tamna
    • opstipacija

Uklještenje predstavlja komplikaciju opasnu po život, i ukoliko primetite neki od ovih ili sve simptome odmah potražite lekarsku pomoć!

Faktori rizika za nastanak preponske kile:

  • Konzumiranje cigareta
  • Istorija pojave kile u porodici
  • Aneurizma trbušne aorte
  • Dugotrajan i težak rad
  • Hronična opstruktivna bolest pluća (HOBP)
  • Operacija slepog creva
  • Bolesti sa poremećajem kolagena

Prestanak pušenja je jedini razuman savet koji se može dati imajući u vidu prevenciju razvoja preponske kile.

Dijagnoza

U slučaju evidentne kile klinički pregled je dovoljan za postavljanje dijagnoze. Lekar se može odlučiti za dodatna dijagnostička ispitivanja u slučajevima nejasnog bola ili sumljivog otoka u preponi. Od dodatnih dijagnostičkih procedura primenjuju se:

  • Ultrazvuk
  • Magnetna rezonanca (MRI)
  • Herniografija – je sigurna, senzitivna (100%) i soecifična (98-100%) kod skrivenih kila

Terapija

Kod pacijenata sa minimalnim simptomima lekar može preporučiti redovno praćenje. Simptomatske preponske kile se elektivno operišu kako bi se smanjile tegobe pacijenata i prevenirale komplikacije. Uklještena kila je indikacija za hitno hirurško lečenje!

Kod dece doktor može pokušati manuelnu repoziciju pre nego što se odluči za operaciju.

Hirurška terapija podrazumeva najčešće dva pristupa – otvoren pristup ili laproskopski.

Najveći broj ingvinalnih kila pogodan je za operaciju u lokalnoj anesteziji, sa izuzecima mladih anksioznih pacijenata, patološke gojaznosti ili uklještenih kila.

  • Otvoreno hirurško lečenje podrazumeva formiranje otvora u predelu prepone, kroz koji se potiskuje sadržaj kile i rekonstruiše defekt u trbušnom zidu najčešće sintetskim materijalom – mrežicom. Nakon toga se rana ušiva po standardnom protokolu. Nakon operacije, pacijentima se savetuje da se normalno kreću, dok je za uobičajene aktivnosti potrebno par nedelja.
  • Laproskopska operacija predstavlja minimalno invazivnu proceduru, koja se radi u opštoj anesteziji i u toku koje hirurg ostvaruje pristup kroz par malih rezova na koži. Pomoću cevčice sa kamerom (laproskop) koja se ubacuje kroz jedan rez hirurg ima uvid u unutrašnje organe, a kroz drugi rez sitnim instrumentima se vrši operacija i ubacuje sintetička mrežica za popunjavanje defekta. Laproskopska tehnika ima svoje benefite kao što su manja nelagodnost za pacijenta, brži opravak i manji ožiljak od operacije.    Međutim, jedna od negativnih strana ove tehnike je veći stepen recidiva nakon laproskopske procedure.